PLUTO 2012is een audiovisueel festival met de nadruk op performance art. De LINE-UP biedt 4 dagen lang een uitgekiende selectie van innovatieve media en muziek acts. PLUTO 2012is an audiovisual festival which focusses specifically on performing arts. The LINE_UP offers 4 days of intriguing and innovative electronic media and music acts.
audiovisualGeplaatst door pluto-festival.be do, september 27, 2012 17:07:15 lichtraum has put up some visuals they are working on for their show at Pluto: part1:
Sonar staat bekend om zijn energetische
performances, waar ze je om de oren slaan met razende beats en een
massieve muur van geluid, die ze nauwgezet laag na laag opbouwen. Het
project bestaat uit Dirk Ivens, frontman van de befaamde Belgische
underground bands als The Klinik, Dive and Absolute Body Control en
Eric van Wonterghem (Insekt, Monolith, ABC).
Sonar heeft, sinds de oprichting in1996,
alle (donkere) grenzen van het mogelijke én onmogelijke afgetast, en
brengen ritmische industrial met een eigen unieke sound. Die sound stelt
drijvende ritmes centraal, de ruimte ertussen wordt gevuld met
schrapende noise akkoorden, bevreemdende vocal samples en pompende
subbassen.
Dreigende burst en minitieus geprogrammeerde
sequenties doen het plaatje kloppen, het eindresultaat is een masieve
blok dansgeweld dat live getransformeerd wordt in een dynamische act.
Op PLUTO zie je hoe ze een
eenvoudige loop uitbouwen tot een orkaan van beats met de hulp van een
arsenaal aan realtime (analoge) controllers en serveren ze je een
technoide ritmische beleving.
audiovisualGeplaatst door pluto-festival.be di, september 11, 2012 17:40:02 LICHtRAUM is een project bestaande uit Peter De Koning en Pieter Coussement. op PLUTO brengen ze een atmosferisch geheel van live improvisaties in zowel geluid als beeld gebaseerd op het werk van Lucien Goethals. Met hun performance luiden ze ook de samenwerking tussen PLUTO en het IPEM (Instituut voor Psychoakoestiek en Elektronische Muziek) in. Het project, IPEM Remixed, heeft als doel de bandotheek van het IPEM nieuw leven in ze blazen door jonge artiesten de mogelijkheid te geven aan de slag te gaan met het bronmateriaal en de vaak visuele scores van de componisten die verbonden waren aan het IPEM. LICHtRAUM wil op PLUTO het goede voorbeeld geven en brengt een elektroakoestische performance waarin Musique-Concrète en nieuwe performance technieken centraal staan.
LICHtRAUM is een samentrekking van LLUMEN en TRAUMASUTRA, de twee belangrijkste projecten van respectievelijk Pieter en Peter.
TRAUMASUTRA
Peter onderhoudt een langdurige relatie met muziek. Zijn vader, een multitalent, leerde hem zijn eerste songs te spelen op een oud Hammond Orgel toen hij vijf was, waarna Peter zijn kennis aanscherpte met het naspelen van liedjes die hij op de radio hoorde.
Hij startte snel met eigen composities op piano en vertaalde zo zijn mentale toestand, zodat ook zijn ouders wisten wat er met Peter aan de hand was. Voor Peter kwam communicatie door muziek steeds natuurlijker voor dan die met woorden.
Op zijn zestiende ontdekte hij de wereld van de computer, met Amiga software: trackers, vroege soft-synths en 8bit samplers werden toen toegevoegd aan zijn instrumentarium. Hij experimenteerde volop met geruis en geluid in ritmische composities en soundscapes. In 2000 componeerde Peter zijn eerste TRAUMASUTRA track voor de kindermusical 'Een reus in zijn blootje', die hij samen met een collega schreef. De track werd samen met de kinderen, die voor Peter het bronmateriaal verzamelden, gecomponeerd. Hoewel TRAUMASUTRA nooit live speelde, werd Peter een gewaardeerd gastmuzikant bij acts als Hybryds, Liquid G. en For greater good.
Centraal in TRAUMASUTRA's muziek staat het gebruik van 'found objects' die Peter gebruikt als ware ze instrumenten, daarmee draagt hij de grondgedachte van de Musique-Concrète in het hart.
LLUMEN
LLUMEN is het geesteskind van Pieter Coussement, een mediakunstenaar (en curator) die een voorliefde heeft voor geluid. Hij creëert complexe spatiale audioinstallaties die vaak getuigen van een minimalistische aanpak. Beeldend refereert hij hiermee vaak naar de ready-made, al is het in een hoog technologische versie. Met LLUMEN brengt hij meer up-beat electronisch werk dat opvalt door haar complexiteit. Hij is werkzaam als post doctoraal onderzoeker aan het IPEM en onderzoekt daar interactieve kunst in al haar facetten.
audioGeplaatst door pluto-festival.be do, september 06, 2012 20:09:36 architect is een unieke hybride mengvorm van IDM, electronica en zijdezachte ambient soundscapes, die wordt samengesteld het duitse mastermind Daniel Myer.
Geboren in 1972 en afkomstig uit Bielefeld begon Daniel te experimenteren met electronische muziek in zijn tienerjaren, wat leidde tot de oprichting van het legendarische electro-industrial/ebm project haujobb. Sindsdien is Daniel zowat de meest bekende naam geworden in de electronische underground scene met een uitgebreid palamares met acts als hmb, newt en destroid.
Daniel is daarnaast nog lid van de zweedse ebm band Covenant die hij voor het eerst vervoegde in 2007. Verder werkt hij als producer en live en studio muzikant.
architect werd opgericht in 1998 en kan worden omschreven als Daniel's meest facinerende project. Muzikaal beweegt architect zich hoofdzakelijk in minimal techno, glitch en drum 'n' bass. Maar het meest opmerkelijke aan architect is hoe hij tragere structuren en occasionele lange vocal samples weet te combineren met krachtige gedreven ritmes, wat zijn muziek uiterst geschikt maakt als luisterervaring en om je gewoon op te laten gaan.
Met ondertussen 5 full albums en een ontelbaar aantal concerten heeft architect alles al bewezen. De erkenning door Alan Wilder (recoil) in 2010 was hiervan een logisch gevolg. architect trok mee op tour en heeft er weer een nieuwe met recoil in het verschiet.
architect's laatste release consume adapt create brengt een volwassen geluid waarin IDM, krachtige sequences, rammende electro grooves, messcherpe breakbeats en buitenaardse soundscapes worden gecombineerd. Dans muziek pur sang, met een gelaagdheid en textuur die aanzet tot onderzoeken. Het chirurgische plaatsen en combineren van geluiden, vette beats en complexe arrangementen zorgen ervoor dat je je geen moment verveelt.
architect speelt op Donderdag 25 oktober, hij speelt een unieke set die in samenwerking met VJ Jago ontstond.
Drums Of Death is het alter-ego van Colin Bailey, een schots muzikant. Drums of Death ontsproot aan de Londense Club-scene in 2008 en nadat Joe Goddard van Hot Chip en Alex Waldron de eerste tapes hoorde werd hij onmiddellijk verwelkomt op hun platenlabel en geïntroduceerd in hun party-crew Greco-Roman.
Al snel deden verhalen de ronde dat Drums Of Death vervloekt was door voodoo, waarbij zijn hart werd vervangen door een kapotte drummachine. Hij verbergt zijn ware gelaat achter een laag wit/zwarte verf en weigert elke vraag over de vloek die hem plaagt. Zo reist hij de wereld rond van LA tot Bangkok, van Berlijn tot Opwijk.
Ondertussen remixte Drums Of Death een hele resem artiesten waaronder Hot Chip, Tricky, Franz Ferdinand, Mando Diao, James Yuill, Steve Mason, Drop The Lime, Alphabeat en Mika en schreef hij mee aan Peaches' I Feel Cream.
Op PLUTO brengt Drums Of Death zijn nieuwe audiovisuele show, het belooft broeierig heet -denk New Orleans- en donker te worden op Vrijdag!
ENG:
Drums Of Death is the alter-ego of Colin Bailey, a Scottish musician. Drums Of Death emerged from London’s club scene in early 2008 and after Joe Goddard from Hot Chip and Alex Waldron heard a tape of his music they signed him to their record label and party crew: Greco-Roman.
Stories quickly began to emerge in the press that he was cursed by some voodoo magic and had his heart cut out and replaced with a broken drum machine. Whilst keeping his real face a secret with black and white paint and refusing to answer rumours about this curse he performed on stages around the world from Los Angeles to Bangkok, from London to Berlin and everywhere in between.
Drums Of Death has remixed Hot Chip, Tricky, Franz Ferdinand, Mando Diao, James Yuill, Steve Mason, Drop The Lime, Alphabeat and Mika, amongst others, and co-wrote the title track of Peaches’ album ‘I Feel Cream’.
At PLUTO, Drums of Death performs his new audiovisual show, it's going to be dark and hot - New Orleans-style - on Friday!
STUFF. is een Belgisch instrumentaal collectief dat bestaat uit Lander Gyselinck (grooves), Joris Caluwaerts (keys/electronics), Dries Laheye (electric bass/electronics), Andrew Claes (EWI sax/tenor sax) en Mixmonster Menno (turntables). STUFF. brengt vette beats, uitdagende improvisatie, evil synth-screaming en buitenaardse grooves. In hun muziek zijn de referenties naar jazz, soul, funk, dub, hiphop… niet ver te zoeken, al wordt het op een innovatieve manier gebracht. Als raamwerk voor hun improvisatie gebruikt STUFF. oude en nieuwe samples, van J Dilla's meesterwerken tot soulgrooves van Angie Stone, beats van Kraftwerk tot Afrika Bambaata en vissen tevens uit de nieuwe garde zoals Flying Lotus, Dorian Concept, Hudson Mohawke en Mike Slott.
STUFF. is a Belgian instrumental collective that makes you dance like you’re selling nails. It is composed out of Lander Gyselinck (grooves), Joris Caluwaerts (keys/electronics), Dries Laheye (electric bass/electronics), Andrew Claes (EWI sax/ tenor sax) and Mixmonster Menno (turntables).
Fat beats, swirling improvisations, evil synth-screaming and “outerspace”-grooves is what these loopdiggers will instantly serve you.
The rich musical reference to jazz, soul, funk, dub, hiphop… new and old electronic music is what STUFF. is all about.
This unique sounding conceptband was founded in 2011 by young Ghent-based drummer, Lander Gyselinck. STUFF. uses samples, old and new loops as improvisatory framework: from J Dilla’s masterpieces, to soulful grooves of Angie Stone, static beats by Kraftwerk and Afrika Bambaataa, or taking it to more recent innovations by beatcreators such as Flying Lotus, Dorian Concept, Hudson Mohawke & Mike Slott.
Alessio Natalizia en Sam Willis brengen met Walls een volledig immersieve ervaring waarin hun eigentijdse zijdezachte electronica de hoofdrol speelt. Ze verweven auditieve, emotionele en theoretische invloeden tot een amalgaam van patronen in een zaligmakend droombeeld.
Met hun 2010 debut album als prototype, hebben Walls de vroege-ochtend evocaties van weleer tot een groots universum gedreven. Daarnaast toont Walls met Coracle ook een meer dans-georiënteerde kant, waar ambient ritmes vervlochten worden met Detroid Techno en Chicago House onder invloed van meesters Juan Atkins, Mr Fingers etc.
Maar Walls is meer; auditieve vormen botsen in slow motion met een steeds vreemder gebruik van hun gitaren en eindeloze pedalboards, die de instrumenten tot ver buiten hun comfortzone brengen, tot een stijl die soms ook herinnert aan krautrock en shoegaze.
Soms krijg je een fusie tussen ideeën waar het anders de ideeën zijn die elkaar overstemmen of verdrijven, of nog samen vervloeien vanuit een exponentiële potentie. Soms overstemd het gevoel van isolement in de ruimtelijkheid van hun sound; een plaats voor reflectie weg van de rat-race van vadaag; soundscapes die verwonderen en uitnodigen tot exploratie, vrij voor interpretatie.
Voor een groep wiens instrumentarium vooral bestaat uit electronica, machines en samplers, brengt Walls muziek die niet anders kan worden beschreven als organisch.
ENG:
WALLS' Alessio Natalizia and Sam Willis don't deal in perfect wholes. The Kompakt duo return swiftly on the back of 2010's critically lauded self titled debut, an album that picked up Mojo's coveted Electronic Album Of The Year, featured in NME's end-of-year lists, not to mention winning fans such as of Jamie XX, Caribou, James Holden and impressing US trio Battles so much that they've invited the pair on tour around the US this coming October. Yet it isn't these admittedly impressive accolades that make the announcement of second LP 'Coracle' such an anticipated one; what makes WALLS so alluring is the fully immersive experience of their mellifluous electronica – reaching out far and wide to pull influences sonic, emotional and theoretical together into patterns of blissful phantasmagoria. Taking their debut as the prototype, Willis and Natalizia have taken those initial early-sunrise evocations and pushed them to even more grandiose expanse. 'Coracle' also takes a more dance-orientated stance, the soft-edged rhythms of ambient combining with influences from the protean Detroit techno and Chicago house music of Juan Atkins, Mr Fingers et al to propel the likes of opener 'Into Our Midst' and lead-off single 'Sunporch' forth. Yet, as stated, WALLS don't deal in perfect wholes; sonic shapes often collide in slow motion, whilst a greater usage of guitars and pedals – twisted to push the instruments beyond their comfort zone – have further cemented links to krautrock (Cluster / Popul Vuh) and shoegaze (MBV / Ulrich Schnauss).
At times aural ideas bleed together, sometimes one pushing the other into the background, elsewhere combining to morph into something new. At times there is a wonderful sense of isolation amidst the vastness of their sound; a reflective space away from the ever accelerating tumult of modern life, soundscapes that wonder and explore, free of any pre- determined meaning or interpretation. Tracks like 'Vacant' and 'Drunken Galleon' glimmer with the sense of voyages not entirely known, the former shimmering and shaking as though ready for take off, the latter's introductory keyboards tiptoeing naively, like an explorer feeling their way amidst freshly discovered surroundings. There's no sense of a directed level at which we the listener should respond to their music, so long as we can connect with it on some emotion - indeed, for a group whose most obvious tools remain electronic machines and samplers, theirs is a sound that could hardly sound more human.
